Er werd een nieuwe reeks foto’s toegevoegd.
zie: links > goodbye Vancouver
> curling

Thanks for the hospitality…
Thanks for the friendship…
Thanks to all the families for hosting us…
Thanks to the principals of Belmont and Port Moody…
Thanks for all the new experiences: snowtubing, golfing, whalewatching, canooing, curling, …
We all enjoyed it very much !
You have a wonderful country.
Special word of thanks from myself to Rob, John, Lee, Donna and Andy (and Nicky), Alex, Mandy, Eileen, Ken, Beth and Lori…
What rests are memories… a lot !

Gisterenavond uitgebreid afscheid genomen van onze gastgezinnen. Het eten was overvloedig en best wel lekker op de potluck goodbye. Martine en Mieke bakten zelfs wafels, met de hulp van hun gastvrouw Eileen. Mieke has saved a horse, en ging boven op een tafel staan, cowboyhoed op der hoofd, berenschort aan,en een ruggenkrabber als dirigentstok. Wat toen volgde heeft me geraakt: alle leerlingen hebben onder leiding van Mieke een liedje voor mezelf gezongen en een ode aan Canada gebracht. De berenschort (getekend door iedereen) en de ruggenkrabber waren een cadeautje voor mij. Thanks guys…. jullie waren een toffe groep leerlingen, en ik heb samen met jullie enorm genoten van deze reis.
Het afscheid op de school werd deze morgen bewust heel kort gehouden. Celientje kon de tranen niet bedwingen en onze Jonas R verborg zijn ogen achter zijn zonnebril (grote mond, klein hartje?).
Nog deze voormiddag een reuze moment gehad tijdens de curling. Zelfs voor mij was dit een nieuwe ervaring… en een sport die me wel bevalt. Het lijkt allemaal niet zo moeilijk, maar de kunst is om juist te doseren zodat de curl niet te dicht of niet te ver gaat. We hadden veel plezier met het ‘sweepen’. Het gebruik van die borstels zorgt ervoor dat de curl niet meer draait, maar in een rechte baan gaat. Hoe harder je ‘sweept’, hoe verder de curl ook gaat. We hebben in ieder geval heel veel plezier gehad. Sommigen maakten zelfs een kleine uitschuiver op het eis: Josefien, Mieke, Jeoffrey, Yannick… gelukkig hier geen bomen.
Het afscheid voor Jonas R was deze morgen zodanig zwaar dat hij zowaar zijn handbagage was vergeten op de school.
We zitten hier nu op de luchthaven van Vancouver… dichter kan een afscheid van Canada niet komen.
Dit is het laatste verslag van deze schitterende reis. Hier volgen zowaar nog een aantal praktische zaken:
Aankomst in station van Wetteren is voorzien om 20.12u. Indien we deze trein niet halen – en dit is meer dan waarschijnlijk- dan zullen we precies 1 uur later aankomen in Wetteren.
U kan me bellen vanaf 18.30u op het nummer 0495/445453 of het nummer van Mieke 0476/806021.
Verder kunnen we nu ook al melden dat er een foto- en filmvoorstelling van deze reis zal doorgaan op woensdagavond 3 mei.
Deze web-log laat ik openstaan tot einde juni, zodat ook de leerlingen met heimwee naar Canada dit nog allemaal eens kunnen nalezen.
Bedankt voor de vele reacties vanuit het thuisfront… ook wij hebben daar van genoten.

Opgestaan vandaag met een gietende regen. Het leek hier wel Belgie.
Met weing goesting vertrokken naar de Port Moody school. Wat een weertje om met de kano te gaan varen. Met de bus naar de Burlett Inlet, waar de dragon boats op ons lagen te wachten. We vertrokken in 3 groepen (8 per kano)… en… net zoals in Tofino stopte de regen toen we begonnen varen. Indien hier iemand nog bijgelovig zou zijn, zouden ze kunnen denken dat de weergoden met ons zijn – en dit is niet een feit van alleen dit jaar! De stuurmannen (Maarten, ikzelf en onze Sue van Port Moody) kregen aanvankelijk de kano’s moeilijk in een rechte baan. De studenten in mijn kano waren net gepensioneerden. Waren ze moe? Heimwee naar huis? Was het de gedachte aan het nakende vertrek uit Canada? We gingen aanvankelijk maar niet vooruit. We namen een korte break aan de overkant van de Inlet. Enkele plaatselijke mensen ‘vistten’ er op krabben. Daarvoor gooien ze grote manden uit, waarvan de zijkanten naar buiten uitplooien. Onderaan deze manden hangt er een netje met kippenvlees, waar de krabben naar toe komen. Bij het inhalen van de manden, klappen de zijkanten weer naar boven, waardoor de krabben gevangen worden. We kregen van deze mensen een kleine biologieles… zo zijn we nu al specialisten in het herkennen van mannelijke of vrouwelijke krabben. Welke zouden eigenlijk de lekkerste zijn?
De break deed deugd voor mijn groep. De gepensioneerdenbond veranderde in een groep gretige leeuwen. Met (kilo)meters voorsprong kwawen we als eersten aan op ons vertekpunt.
In de namiddag kregen we de kans om onze laatste dollars te laten rollen in de plaatselijke mall.
Om 16u speelden we indoor een voetbalwedstrijd tegen de ploeg van Port Moody. We speelden 6 tegen 6 in een ijsstadion, met een vloer van kunstgras. Het werd een nek aan nek wedstrijd… 2 minuten voor het einde stond Port Moody met 11-10 voor. Jammerlijk genoeg konden we dit niet meer goedmaken, en verloren we met 12-10. Zoals in de meeste gevallen moest ook hier naar een zondebok gezocht worden. IK nam mijn verantwoordelijkheid, en aanvaarde spontaan mijn ontslag als coach. Volgende week zal ik dan maar een wedstrijdje gaan golven met Sterke Jan.
Straks hebben we de ‘potluck goodbye’. Alle ouders brengen iets mee naar de school, en dit wordt dan opgesteld als een soort buffet… ons laatste avondmaal!
Morgenvroeg staat er nog curling op het programma.
Ik probeer morgen nog een verslagje te schrijven van op de luchthaven van Vancouver vooraleer we vertrekken.

Opnieuw een dagje chillen… rustdag !
Om 10u was er bij een van de ouders een brunch. De meesten van ons zijn daar geweest: pancakes, wafles (allen overgoten met de typische maple syrup), spek, fruitsla, … ‘t Was in orde.
Nadien zijn we met de leerkrachten de stad ingetrokken, en het waren opnieuw vooral onze vrouwelijke collega’s die de Canadese economie op volle toeren lieten draaien.
Later op de avond nog genoten van een prachtig uitzicht over de stad vanop de heuvel van Burnaby.
Benieuwd wat onze leerlingen zoal gedaan hebben.

I want to say thanks to all the host families and teachers from Belmont Secondary School in Victoria.
We had a great time and we enjoyed our stay with you.
Thanks to Lee Phillips for organising our days on Vancouver Island. You did a great job.
Thank you to Andy for my own WOW-moments !
See the pictures: links > Victoria

I just want to say a word of thanks to Don Travers and his team from Remote Passages in Tofino for the unique experience of the whale-watching.
See the pictures on link > whalewatching

Dagje ‘”CHILLEN”

Deze keer is het Mary Poppins “speaking”… zo genoten van onze vrije dag vandaag… Dit moet ik jullie gewoon laten weten !!! Deze morgen nodigde LEE ons vieren [Marc, Maarten, Martine en ik] uit om samen met onze guestfamilies een uurtje of twee te gaan kayakken… Het weer zat bijzonder goed mee en we kwamen nog nooit zo dicht in contact met de ‘wild LIFE” : de zeehonden zwommen gewoon naast ons… en volgden ons nieuwsgierig tot aan het eerste eilandje, waar we een eerder griezelig spektakel konden meemaken… een “BALD EAGLE” viel een groep zeemeeuwen aan ! Een beetje verder zagen we “black oyster catchers” en een nest van “cormorant”s…een nest van 3 meter op 10 , en 1m50 diep !!! De harlekijn-eendjes keken raar op als wij Belgen voorbij kwamen en een hele dikke vette zeehond blies ons bijna weg … :] !
Terug in de jachthaven riskeerden de zeehonden zich zo dicht dat je ze kon strelen… terwijl de “BELTED KING FISHER” de nationale hymne zong…Terug aan wal genoten we met volle teugen van … ja, wat dachten jullie ? ” A STARBUCKS COFFEE’ natuurlijk !
Nog even de stad in voor een BERESCHORT en dan… DIT GAAN JULLIE NOOIT GELOVEN ! Andy, de gastheer van MARC zorgde voor de mooiste verrassing die hij ook maar kon bedenken om de kartonnen jubileum [ 5 de KEER ] [van dat karton ben ik niet zeker ... maar verbeter me dan maar in een "REAGEERTJE" ok ?] van Marc’s Canada-reizen te vieren… en ik was de ‘lucky one” die dit mocht meemaken … Andy bracht ons bij Gery en Wendy : en vooral bij hun HARLEY DAVIDSONS ! Nog maar net bekomen van het feit dat dit realiteit was, kreeg Marc al direct een helm opgezet en mocht ie mee voor een rit op de witte POLICE HARLEY DAVIDSON 99 ROAD KINGvan Gery !
Toen die twee terug kwamen, zat Marc achter het stuur … ! Een moment om nooit meer te vergeten : Marc STRAALDE alsof ie in het aards paradijs zat… En het werd NOG BETER … Marc mocht ook de tweede Harley uitproberen : EEN 82 SUPER GLIDE, tja waarom niet ? WAUW !… en als kers op de taart, bood hij mij een ritje aan, alsof ONZE MOTARD elke dag met een Harley rondreed in Canada !!! Tuuuuuurlijk wou ik graag mee … en “OFF WE WENT !” POTATO POTATO POTATO
Niet te geloven … Dit was echt onvoorstelbaar ! Vooral ook dat die mensen daar zelf ook zo van genoten hebben… ! Niet verschieten als jullie Marc vanaf nu in zijn Harley Davidson T-shirt zien rondlopen op school en met zijn hoofd in de wolkjes…
Op dit moment zijn we efkes aan het chillen o; te bekomen van dit avontuur… en al die onvergetelijke momenten… WE JUST FEEL HIGH ! En we gaan ons best doen om DIT GEVOEL mee te brengen naar huis… Marc is hier nu zijn gastgezin aan het bedanken… hij zegt ‘ Thank you very much … I fell with my ass in the butter…” En willen jullie weten wat Donna daarop antwoordt ? ” Well, I hope that the butter isn t ruined and your ass won t be too greasy…!”

Walvissen…. we hebben ze gezien !!!!! Greywhales …. 3 !
Sorry, maar Tofino is zo’n klein afgelegen plekje, er was geen internet te vinden… we zijn overal op zoek geweest om een verslagje te kunnen schrijven… zelfs niet in ons hotel.
We hebben opnieuw 2 fantastische dagen gehad. We huurden een busje om de 308 km naar Tofino te rijden. Zoals 300 dagen op de 365, regende het ook gisteren aan de westkust van Vancouver Island. Maar op het moment dat we aan boord van de zodiacs gingen hield het op met regenen. De oceaan was niet al te wild. Eerst zagen we een zee-arend. We zagen erorme zeesterren, mosselen 3x zo groot als de grootste Zeeuwse mossel, zee-otters, zeehonden, en zeeleeuwen. Het hoogtepunt van onze twee-en-een-halve-uur durende zeetocht waren de walvissen. Door de hoge golven kon je ze niet steeds zeer goed zien, meestal enkel hun rug en het water dat ze door hun neusgat steeds naar boven spoten. Er waren minder studenten zeeziek dan 2 jaar geleden. Alleen Jonas R leek een beetje bleekjes en was nadien veel stiller dan zijn gewoonte. Een goede warme choco (het handelsproduct van onze Maarten H hier) deed ons deugd wanneer we terugkwamen.
We hebben gegeten in Tofino en hebben nadien onze intrek genomen in ons hotel. Sommigen konden het niet laten om meteen al helemaal naakt te gaan zwemmen in de oceaan. In het hotel was er dit jaar een whirlpool ingericht en een fitnessruimte. De studenten maakten er een 2-tal uren gretig gebruik van om hun lichaam te trainen.
Deze morgen om 7u heeft Maarten op het strand de opwarming gegeven. De most crazys of us zijn dan nadien gaan zwemmen in de Stille Oceaan. Ik moet zeggen dat het heeft deugd gedaan.
In de voormiddag bezochten we Long Beach, een goed gekende plaats voor het golfsurfen.
We maakten een wandeling door het regenwoud… en dit heeft een diepe indruk op ons nagelaten… iedereen wer er zowaar stil van. Deze middag nog een stop gemaakt in Coombs, en de muurschilderijen gaan bekijken in Chemanaius. We zijn nu terug op school, en de leerlingen zijn al vertrokken naar hun gastgezinnen. Deze avond is er ergens bij een van hen een house-party… iets waar vooral Sepp al naar uitkeek.
Ikzelf moet nu nog de bus terugbrengen, waar we die gehuurd hebben.
De leerkrachten gaan deze avond met hun gastgezinnen uit eten in ‘t stad.
Morgen hebben de leerlingen een vrije dag om te spenderen met hun gastgezinnen. Ik vrees een beetje dat het een halve dag zal worden, want de meesten zullen willen uitslapen.
Tot morgen, hopelijk met foto’s!

Deze morgen brachten we een bezoek aan de Belmontschool in Victoria. Opnieuw konden we er ontdekken dat het schoolse systeem toch helemaal anders is dan het onze. Met de leerkrachten proberen we de goede dingen te onthouden. Misschien zijn deze dan toepabaar in onze school.
Voor de middag vertrokken we onder een stralende zon (zwempakkenweer !) downtown. Onder leiding van 7 studentes van Belmont bezochten we eerst het Museum van Antropology. We konden er zien hoe een land als Canada geevolueerd is van de oertijd tot nu. Het gaf ons ook een goed idee hoe de oorspronkelijke inwoners werkten, leefden,… Men noemt hen nu ‘native people’ omdat het woord ‘indianen’ nogal kwetsend overkomt.
In de namiddag hebben we de plaatselijke economie op volle toeren laten draaien: shopping! Martine heeft zich een prachtig badpak aangeschaft en de T-shirt van Maarten mag er ook zijn.
Tijdens het wachten op de bus hebben onze leerlingen nog een dansdemonstratie gegeven. Op onze terugweg was het vooral lachen geblazen. Blijkbaar is de vriendschap met de plaatselijke schonen al heel intens. Voor deze avond hadden de studenten plannen om een ijshockeywedstrijd te bekijken.
Er zijn 2 nieuwe series foto’s opgeladen op de link. Klik telkens op een foto indien u die groter wenst te zien.